“I have felt there was nothing for me to do except to devote my labor and energy almost exclusively to the study of Creative Nature…” AN ACTOR’S HANDBOOK, Constantin Stanislavski, Methuen
Η πρόκληση του Αριστοτέλη: «Ο καθένας μπορεί να θυμώσει -αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να θυμώσει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και στη σωστή στιγμή, για τη σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο -αυτό δεν είναι εύκολο.» Από το βιβλίο του Daniel Goleman, H Συναισθηματική Νοημοσύνη.
“Awe is the feeling of being in the presence of something vast that transcends your current understanding of the world.” Dacher Keltner, AWE, The New Science of Everyday Wonder and How It Can Transform Your Life.
«Καινοτομία είναι η διαδικασία εφαρμογής νέων ιδεών στην πράξη. Η καινοτομία είναι εφαρμοσμένη δημιουργικότητα.» Ken Robinson, Άλλη Λογική
“All doing is knowing, and all knowing is doing.”
The Tree of Knowledge. The Biological Roots of Human Understanding. Humberto R. Maturana, Ph.D & Francisco J. Varela, Ph.D
«Έστίν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καί τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρίς ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων και οὐ δι’ ἀπαγγελίας, δι’ ἐλέου και φόβου περαίνουσα τήν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν». Ποιητική, Αριστοτέλης.
Τα ερωτήματα είναι ανάγλυφα εώς εξαγριωμένα σήμερα. Η έρευνα και τα πειράματα στην Τεχνητή Νοημοσύνη γίνονται εδώ και δεκαετίες. Παραλλήλως με ο,τι συνέβαινε στο παρασκήνιο νωρίτερα, τολμώ να εντοπίσω σημάδια, από τις πρώτες-πρώτες πρωτόλειες αυτόματες διορθώσεις κειμένου που βιώσαμε με το word, θυμάσαι;
Σε αυτό το post, αναφέρομαι στη δημιουργία εικόνων με προτροπές λέξεων. Από τον Μάρτιο του 2024, έχω κι εγώ εικόνες από διαφορετικές εφαρμογές στο Canva, στη συνέχεια και από τύπου-agents μέσω, ChatGPT και πιο πρόσφατα Claude AI. Τα ερωτήματα φυσικά είναι πολλά. Το 2024, εκτός από παραμορφώσεις στις εικονες γινόταν λόγος για πολλά bias, και ηθικά ζητήματα που είχε ο κάθε χρήστης. Αυτά ποικίλουν ανάλογα με τον τρόπο, το εύρος της χρήσης, το σκοπό και το προφίλ του ίδιου του χρήστη. Ήδη σε συναντήσεις ειδικών λέγεται ότι πολλά ερωτήματα στην τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ επιφανειακά, χαμηλής ποιότητας, χωρίς ουσία ούτε συγκεκριμένο σκοπό ή γίνονται για πλάκα και χαβαλέ. Την ίδια ώρα οι ειδικοί και οι εταιρείες μιλούν συνέχεια για την ποιότητα, τον τρόπο και τα όρια της χρήσης, όπως και τους πόρους που απαιτούνται για την έρευνα, εφαρμογή και χρήση της σε ευρύ κοινό. Ομοίως συμβαίνει με τις εικόνες που γίνονται με τεχνητής νοημοσύνης, εργαλεία και agents.
Εικόνες με εφαρμογές το 2024.
Δοκιμές με διάλογο ChatGPT, 2025. 1. Εικόνα σε εσωτερικο χώρο (οικειότητα, συγγραφή και διάβασμα), με θερμά χρώματα και 2. Μορφή γυναίκας, abstraction σε ουρανό της νύχτας, performer.
Δοκιμές με διάλογο ChatGPT, 2026. 1. a. Παράδειγμα καμπάνιας Εμβύθιση στη θηλυκή φύση και έκφραση. b. Αναδιαμορφωμένο με Meta AI. 2. Ιδέες για concept, Εμβύθιση στη Σύνδεση. Συνδυασμός σε κείμενο και εικόνα.
Αναδιαμορφωμένο με Meta AI.
Δοκιμές με διάλογο ClaudeAI, 2026. Ένα παράδειγμα απόπειρας οπτικοποίησης δράσεων (+με λίγο χιούμορ), μέσω προτροπών για εικόνες.
Σημειώνω ότι τα παραπάνω στοιχεία, αποτελούν παραδείγματα προσωπικής διαδρομής, ερωτημάτων και δοκιμών. Η εξέλιξη της τεχνολογίας φαίνεται, αλλά ο αντίκτυπος της χρήσης μέσα στην κοινωνία και στις πολλαπλές δομές μεγαλώνει. Κάποια στιγμή είδαμε ότι οι agents άρχισαν να “διαβάζουν” και εικόνες. Ζητήματα κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά, εκπαιδευτικά, ηθικά, νομικά, παγκόσμια και τοπικά, είναι σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή και η καθημερινότητα ξετυλίγεται σε νέα δεδομένα και διαστάσεις. Η παιδεία, η ποιοτική ενημέρωση, ο διάλογος και τα εποικοδομητικά συμπεράσματα βάζουν το “λιθαράκι” τους στο κολοσσιαίο και διαρκώς μεταλλασσόμενο ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης, σήμερα.
ℹ️ Ενημέρωση για την υπεύθυνη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Για τη δημιουργία αυτού του άρθρου χρησιμοποιήθηκε η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο υποστήριξης της δημιουργίας εικόνων. Η τελική αξιολόγηση, η σύνθεση, η επιμέλεια και η ευθύνη του περιεχομένου ανήκουν στη συγγραφέα.
Femininity, is state to be experienced. When we allow ourselves to become immersed in our feminine essence, we create space for deeper connection, profound healing, and a natural grace that radiates from within.
Connection
At the heart of femininity lies connection. It is the ability to be present with ourselves, our emotions, and the people around us. Through feminine energy, we cultivate empathy, intuition, and authenticity. Connection begins internally when we listen to our needs, honor our feelings, and trust our inner wisdom. From this place of self-awareness, we are able to form meaningful relationships built on understanding, compassion, and mutual respect.
Healing
Femininity invites healing through softness, acceptance, and self-compassion. In a this world, the femininity teaches us the power of slowing down and nurturing ourselves. Healing occurs when we release the pressure to be perfect and embrace our wholeness, including our vulnerabilities. By creating space for rest, reflection, and emotional expression, we allow old wounds to transform into healing, wisdom and strength.
Attraction
True attraction is not about appearance alone; it is the energy we embody. A woman immersed in her femininity naturally attracts relationships, and experiences aligned with her authentic self. Confidence, grace, and self-respect create an authentic and valuable presence. When we are connected and healed, attraction becomes natural because it flows from genuine self-love and inner harmony.
To be immersed in femininity is to embrace connection, healing, and attraction as a way of being. It is a journey inward that ultimately transforms the way we experience the world around us.
ℹ️ Information on the responsible use of artificial intelligence. Artificial intelligence was used to create this article as a tool to support research, idea development, and language editing. Artificial intelligence was used to generate images. The final evaluation, composition, editing, and responsibility for the content belong to the author.
[Σάπιες σανίδες στο πάτωμα, λίγη υγρασία, ένα παράθυρο που δείχνει σε άλλο κλειστό χώρο. Ένα σκαμνί μικρό στο βάθος. Πάνω του ένα βιβλίο, ο Αλχημιστής του Κοέλιο.]
Κορίτσι: Γιατί με έφερες εδώ;
Άνδρας: Για να σου δείξω.
Κορίτσι: Τι;
Άνδρας: Αυτόν τον χώρο.
Κορίτσι: Γιατί;
Άνδρας: Γιατί μου θυμίζει πολλά.
Κορίτσι: Εγώ βαριέμαι.
Άνδρας: Ερχόμουν εδώ μικρός. Μόνος συνήθως. Μου είχε μάθει αυτό το μέρος ο παππούς μου.
Κορίτσι: Είναι κρύο μέρος και αφιλόξενο.
Άνδρας: Είναι το μέρος που με έχει σώσει από τις πιο δυσάρεστες αναμνήσεις μου.
Κορίτσι: Μόνος σου. Εδώ κάτω; Γιατί;
Άνδρας: Δεν υπάρχει γιατί. Μόνο έτσι.
Λίγα βράδια. Κρύα βράδια.
Κορίτσι: Στο πάτωμα;
Άνδρας: Όχι. Όχι πάντα.
Κορίτσι: [παύση.]
Άνδρας: Θες να δεις;
Κορίτσι: [Γνέφει ναι.]
Άνδρας: [Ανοίγει τις σανίδες από το πάτωμα σε ένα μέρος και βγάζει ένα μικρό ράντζο. Ανοίγει ένα άλλο σημείο και βγάζει ένα κουτί με φρεσκοπλυμμένα σεντόνια.]
Κορίτσι: Μυρίζουν όμορφα.
Άνδρας: [Πάει και κλείνει την κουρτίνα στο παράθυρο που βλέπει σε έναν εσωτερικό διάδρομο. Ανάβει ένα κερί.]
Κορίτσι: Δεν κάνει κρύο. [Φυσάει τη φλόγα. Σβήνει το κερί. Ωστόσο από κάπου υπάρχει λιγοστό φως.]
Άνδρας: [Ανοίγει το ράντζο σιγά, σιγά.]
Κορίτσι: [Ακίνητη. Καρφωμένο το βλέμμα στο βιβλίο…]
Άνδρας: Δεν το έχω διαβάσει. Λίγες σελίδες μόνο. Εδώ κι εκεί. Σκόρπιες. Εσύ.
Κορίτσι: Ναι.
Άνδρας: Σου άρεσε;
Κορίτσι: Δεν ξέρω. Δεν ξέρω ακόμα…
Άνδρας: Μου φαίνεται βαρετό. Λίγο. Δεν είναι του γούστου μου μάλλον.
Κορίτσι: [Αμίλητη. Ακίνητη ακόμα. Με απορίες πολλές. Και αμηχανία.]
Τι κάνεις εκεί;
Άνδρας: Σου δείχνω.
Κορίτσι: [Ακίνητη. Αμίλητη.]
Άνδρας: Όχι πάντα. Σου είπα όχι πάντα.
Κορίτσι: [Ακίνητη αμίλητη.]
Άνδρας: [Πάει και ψάχνει στην τσέπη του μπουφάν του. Βρίσκει ένα κρουασάν.] Πάρε. Πριν από λίγο το έφερα από το φούρνο.
Κορίτσι: Όχι ευχαριστώ.
Άνδρας: [Συνεχίζει με το ράντζο]
Κορίτσι: Γιατί; Γιατί δε σου αρέσει;
Άνδρας: Δεν είναι του γούστου μου. Δεν ξέρω… Βέβαια κάποιες φορές ίσως να γυρίσω καμιά σελίδα. Μόνο για λίγο. Kαι μου τη θυμίζει. Λίγο μόνο λίγο.
Κορίτσι: Ναι κι εγώ έτσι νομίζω.
Άνδρας: Τι;
Κορίτσι: Έχει να κάνει με αυτήν. Λίγο. Αλλά μέσα σου βαθιά έχει να κάνει με αυτήν.
Άνδρας: Υποθέσεις.
Κορίτσι: Συγγνώμη.
Άνδρας: [Κάθεται πάνω στο ανοιχτό ράντζο.]
Κορίτσι: [Το βλέμμα καρφωμένο στο βιβλίο. Στο παράθυρο. Στο βιβλίο. Πάνω του]
Άνδρας: Τι;
Κορίτσι: Πότε;
Άνδρας: Τι;
Κορίτσι: Πότε;…
Άνδρας: Μα τι;
Κορίτσι: Ασ’το.
Άνδρας: Παλιά εδώ είχε πολλά πράγματα.
Κορίτσι: Πού;
Άνδρας: Εδώ μέσα. Αλλά τα πέταξα. Πέρσι την άνοιξη ήρθα για δυο βδομάδες και πέταγα. Πέταγα. Άδειασα τα πάντα! Σε μισό μήνα είχαν φύγει όλα! Όλα σου λέω. Όλα. Μια απόφαση ήταν. Από τη στιγμή που το σκέφτηκα σε 15 ημέρες έφυγαν όλα!
2025.
Κορίτσι: Γιατί;
Άνδρας: Μάλλον, δεν ξέρω.
Κορίτσι: Τι πράγματα ήταν;
Άνδρας: Δικά μου, μάλλον.
Κουβέρτα κόκκινη. Βάζα πορσελάνης. Ασήμια.
Κι ένα κομπολόι.
Κορίτσι: Κομπολόι;
Άνδρας: Ναι, αυτό δεν το πέταξα. Το έδωσα σε έναν άστεγο.
Κορίτσι: Άστεγο;
Άνδρας: Ναι… περνούσε εδώ απ’εξω.
Κορίτσι: Φαγητό;
Άνδρας: Τι;
Κορίτσι: Του έδωσες;
Άνδρας: Δεν θυμάμαι.
Κορίτσι: Μπορεί να πεινούσε;
Το σκέφτηκες;
Άνδρας: Μπορεί. Δεν θυμάμαι.
Κορίτσι: Να πεινούσε;
Άνδρας: Όχι, να του έδωσα.
Κορίτσι: Φαγητό;
Άνδρας: Ναι, ναι, αυτό.
Κορίτσι: Ποιο;
Άνδρας: Αυτό που… λες.
Κορίτσι: Ποιο;
Άνδρας: Παύση.
Κορίτσι: Φαγητό;
Άνδρας: Παύση. Γνέφει καταφατικά.
Κορίτσι: Φαγητό.
Παύση. Σηκώνεται.
Κατάλαβα.
Άνδρας: Τι κατάλαβες;
Κορίτσι: Ότι ίσως και να πεινούσε. Αυτός ο άνθρωπος.
Άνδρας: Ήθελα να του δώσω αυτό το καλό. Το παλιό κεχριμπαρένιο κομπολόι.
“A: Είναι το μέρος που με έχει σώσει από τις πιο δυσάρεστες αναμνήσεις μου. K: Έχει να κάνει με αυτήν. Λίγο. Αλλά μέσα σου βαθιά έχει να κάνει με αυτήν.”
Υ.Γ: Από μια άσκηση γραφής που αρχίσαμε πριν από κάποια χρόνια. Την κοινοποιώ σήμερα. Ώρα της, είναι. Με αγάπη.
ℹ️ Ενημέρωση για την υπεύθυνη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Στη δημιουργία θεατρικού κειμένου δεν έγινε χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Για τη δημιουργία της δεύτερης εικόνας έγινε χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης. Η τελική αξιολόγηση, η σύνθεση, η επιμέλεια και η ευθύνη του περιεχομένου ανήκουν στη συγγραφέα.
Επτά εργαστήρια με στοιχεία από την εκπαίδευση του ηθοποιού, σκηνοθετικές προσεγγίσεις, αλλά και εμψύχωση, έγιναν Μάρτιο και Απρίλιο του 2026, στις αίθουσες του Πανεπιστημίου Αθήνας, εκεί που κάνουν πρόβες οι θεατρικές ομάδες των φοιτητών. Στο πλαίο προετοιμασίας για την ετήσια παράσταση της ομάδας τους, κανονίσαμε από κοινού, επτά θεατρικές συναντήσεις που μας γέμισαν με βιώματα συνδεόμενα με το θέατρο και με τις δεξιότητες του ανθρώπου σε διαφορετικούς τομείς της ζωής. Αυτές οι επτά μυστικές δοκιμές ήταν για εμένα μια υπέροχη, ευχάριστη έκπληξη μέσα στο πολύμορφο, αντιφατικό και συνάμα γοητευτικό μωσαϊκό της σύγχρονης Αθήνας.
Από το 2024, Απρίλιο και Μάιο, στο blog κάνω αφιέρωμα στο τρίπτυχο θέατρο – εξέλιξη – άνθρωπος. Τον Απρίλιο του 2024, είχα ανοίξει τον διάλογο αναφερόμενη σε χαρακτηριστικές εκφάνσεις που σχετίζονται με το θέατρο, προσδίδοντας αξία και σε άλλους τομείς της ζωής: Γνώση, Δημιουργικότητα, Έκφραση, Αναψυχή, Επικοινωνία. Σημείωσα παράλληλα, τη σχέση που μπορεί να εξελιχθεί ανάμεσα στο θέατρο και την καινοτομία. Αναφέρθηκα στην εκπαιδευτική αξία και τη σύγχρονη βιωματική μάθηση, εντοπίζοντας πως στοιχεία από την εκπαίδευση του θεάτρου συμβάλλουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που συνδέονται με άλλα πεδία της ζωής. Σύνδεση με το σώμα, κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες, όπως η συναισθηματική επίγνωση, είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που καλλιεργούνται μέσα από την τέχνη του θεάτρου. Αυτά μεταφέρονται σε δραστηριότητες που εκφράζονται σε κοινωνικό, ακαδημαϊκό και επαγγελματικό περιβάλλον.
Συνεχίζοντας αυτό το σύντομο φλας μπακ, σημειώνω ότι τον Μάιο του 2024 μίλησα για τρεις θεατρικές παραστάσεις με κεντρικό άξονα την ψυχική υγεία του ανθρώπου, βασισμένη σε παλιά προγράμματα θεατρικών παραστάσεων που βρήκα στο αρχείο μου. Τον Απρίλιο του 2025 επέλεξα να αναρτήσω σχετικά με μια ευρύτερη αναφορά στην ημέρα της γυναίκας με αφορμή την εκδήλωση στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια επανήλθα τον Μάιο του 2025 με δυο αναρτήσεις σχετικές με το θέατρο. Η πρώτη (2.5.2025) περιγράφει μια βιωματική πορεία με εφαλτήριο το Θεατρικό Εργαστήριο Επικοινωνίας και Γλώσσας που έγινε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού. Μια αναδημοσίευση από παλιό κείμενο που είχα γράψει ως φοιτήτρια του Παντείου, έκανα τέλη Μαΐου 2025 και αυτή αναφερόταν στην παράσταση «Ένας Αριθμός» που είχα δει εγώ στο Θέατρο Εμπρός, πριν από περίπου 20 έτη, σε σκηνοθεσία Τάσου Μπαντή. Αν ανατρέξεις στο μπλογκ, μην παραξενευτείς, που τον Απρίλιο 2026, κοινοποίησα ένα ποστ για τα Συναισθήματα στο χώρο εργασίας και ένα για τη διατροφή του ανθρώπου. Η ιστορία 3+ ετών της σελίδας, ξεδίπλωσε την προσέγγισή μου μέσα από τη συγγραφή, το coaching και τις παραστατικές τέχνες. Μέσα από την προσέγγισή μου, οι αναρτήσεις συνδέονται με δεξιότητες που σχετίζονται με την εκπαίδευση στο θέατρο, αλλά και με το τρίπτυχο θέατρο-εξέλιξη-άνθρωπος.
Τα εργαστήρια του 2026, ήταν φιλόξενο και δημιουργικό έδαφος για επικοινωνία και μοίρασμα θεατρικών προσεγγίσεων, όπως και βιωματικών ασκήσεων, με σκοπό τη μετάδοση πρακτικών για την εκπαίδευση και τις παραστάσεις του θεάτρου. Βασικό συστατικό της συνταγής: Μπόλικη αγάπη για το Θέατρο.
Λίγα από αυτά που έχουν να πουν τα μέλη της ομάδας…
«Ευχαριστούμε για την ενεργή παρουσία σου σήμερα, ήταν πολύ όμορφο που ακούς την ομάδα.»
«Από σήμερα κρατάω τη δημιουργικότητα και την προσαρμοστικότητα της ομάδας μου.»
«Η πρόβα μας ήταν πολύ βιωματική και συναισθηματική.»
«Ήταν τόσο όμορφο το πως ήρθαμε όλοι τόσο κοντά με τον εαυτό μας.»
«Ευχαριστούμε που μας άκουσες και μας ένιωσες ♥ ευχαριστώ που εξωτερίκευσες τα συναισθήματά μας.»
8 κεντρικές ερωτήσεις που αξίζει να κάνεις πριν προσπαθήσεις να ελέγξεις το βάρος σου..
Πριν πεις «έχω πρόβλημα με το βάρος μου», κάνε πρώτα αυτές τις ερωτήσεις…
Υπήρχαν περίοδοι στη ζωή μου που το βάρος μου ήταν κάτι που με απασχολούσε έντονα.
Όχι πάντα για τους ίδιους λόγους. Κάποιες φορές είχε να κάνει με την εικόνα μου.
Άλλες φορές με την υγεία μου. Και αρκετές φορές… τα δύο αυτά μπερδεύονταν ακόμα περισσότερο.
Γιατί η αλήθεια είναι αυτή:
μπορείς να έχεις ένα “αδύνατο” σώμα και να μην είσαι υγιής.
Και μπορείς να κυνηγάς ένα συγκεκριμένο σώμα, υιοθετώντας συνήθειες που σε βλάπτουν.
Και αυτό είναι το πραγματικό λάθος.
Η προτεραιότητα δεν είναι να γίνεις απλά πιο αδύνατος/η.
Η προτεραιότητα είναι να είσαι υγιής — σωματικά και ψυχικά.
Ταυτόχρονα όμως, γνωρίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με το βάρος τους όχι μόνο λόγω επιλογών, αλλά και λόγω βαθύτερων παραγόντων:
περιοριστικές πεποιθήσεις
παλιές εμπειρίες ή τραύματα
βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες
Και αυτό κάνει το ταξίδι ακόμα πιο δύσκολο.
Ίσως να έχεις νιώσει κι εσύ κάποια από τα παρακάτω:
να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να μην ξέρεις τι να πεις στον εαυτό σου
να αισθάνεσαι άβολα όταν βγαίνεις έξω
να νιώθεις ότι ο κόσμος γύρω σου (ρούχα, καρέκλες, χώροι) δεν είναι φτιαγμένος για σένα
να κουβαλάς ένα βάρος… που δεν είναι μόνο σωματικό
Και μέσα σε όλα αυτά, να λες:
«Πρέπει να κάνω κάτι. Πρέπει να αλλάξω. Πρέπει να τρώω λιγότερο. Πρέπει να κάνω γυμναστική…»
Αλλά πριν ξεκινήσεις άλλη μία προσπάθεια ελέγχου βάρους…
Θέλω να σταματήσεις για λίγο.
Και να κάνεις στον εαυτό σου μερικές ειλικρινείς ερωτήσεις.
8+1, κεντρικές ερωτήσεις που αξίζει να κάνεις πριν προσπαθήσεις να ελέγξεις το βάρος σου..
Πριν μπεις ξανά σε μια διαδικασία αλλαγής, δίαιτας ή “πειθαρχίας”,
σταμάτα για λίγο.
Γιατί πολλές φορές το θέμα δεν είναι τι τρως.
Είναι το πώς ζεις.
Ξεκίνα με αυτές τις ερωτήσεις:
Αναπαύομαι σωστά;
Δίνω πραγματικά χρόνο στο σώμα μου να ξεκουραστεί ή λειτουργώ μόνιμα σε “ένταση”;
Κοιμάμαι καλά;
Ο ύπνος μου είναι ποιοτικός ή απλά “πέφτω για ύπνο”;
Ξυπνάω με ενέργεια ή ήδη κουρασμένος/η;
Πίνω αρκετό νερό;
Ή μπερδεύω τη δίψα με την πείνα μέσα στη μέρα;
Τι ροφήματα καταναλώνω καθημερινά;
Καφές, αναψυκτικά, αλκοόλ, ζάχαρη;
Πόσο επηρεάζουν τελικά την ενέργεια και το σώμα μου;
Τρέφω πραγματικά το σώμα μου;
Τρώω αρκετά φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς;
Ή απλά “γεμίζω” θερμίδες, χωρίς να θρέφω;
Καλύπτω τις ανάγκες μου μέσα στη μέρα;
Έχω σνακ που να μου δίνουν ενέργεια και ταυτόχρονα ικανοποίηση;
Ή φτάνω σε σημεία υπερβολικής πείνας;
Οργανώνω τη μέρα μου ή απλά αντιδρώ σε αυτή;
Έχω μια βασική δομή ή αφήνω τις επιλογές μου στην τύχη και την κούραση;
Έχω αναρωτηθεί ποτέ τι πραγματικά χρειάζομαι;
Μήπως το φαγητό δεν είναι το πρόβλημα… αλλά ο τρόπος που διοχετεύω την ενέργειά μου;
Γιατί όταν καταναλώνεις τροφές που δεν σε εξυπηρετούν, πολλές φορές σημαίνει ότι η ενέργεια και η προσοχή σου δεν πηγαίνουν εκεί που πραγματικά έχεις ανάγκη. Προσπαθώ να διορθώσω κάτι βαθύτερο μέσω του βάρους μου;
Και τότε συμβαίνει κάτι σημαντικό:
επενδύεις χρόνο και ενέργεια σε κάτι που δεν υποστηρίζει ούτε το σώμα σου, ούτε την αίσθηση που θέλεις να έχεις για τον εαυτό σου.
Αντί να ρωτάς μόνο:
«Τι να κόψω; Τι να αλλάξω;»
Δοκίμασε να ρωτήσεις:
👉 «Πού θέλω πραγματικά να δώσω την ενέργειά μου;»
👉 «Τι μου λείπει στην καθημερινότητά μου;»
Και ίσως η πιο σημαντική ερώτηση απ’ όλες:
👉 «Τι μπορώ να αλλάξω στη ζωή μου ώστε να έχω περισσότερο χρόνο και ενέργεια για αυτά που είναι ουσιαστικά για μένα;»
⇒ Ποια ερώτηση, πιστεύεις, απελευθερώνει για εσένα το πρόβλημα;
Δομική Σημείωση: Το κείμενο αυτό δημιουργήθηκε για να δώσει κάποιες ιδέες για αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Πάντα κρατάς στο νου σου ότι θα πρέπει να συνεργαστείς με ειδικούς και εξειδικευμένους επιστήμονες αναφορικά με την υγεία σου.
ℹ️ Ενημέρωση για την υπεύθυνη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Για τη δημιουργία αυτού του άρθρου χρησιμοποιήθηκε η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο υποστήριξης έρευνας, ανάπτυξης ιδεών, δημιουργίας εικόνας και γλωσσικής επιμέλειας. Η τελική αξιολόγηση, η σύνθεση, η επιμέλεια και η ευθύνη του περιεχομένου ανήκουν στη συγγραφέα.
Ποια είναι το συναισθήματά σου στο χώρο εργασίας; Έχεις ποτέ αναρωτηθεί; Από τα χρόνια στο σχολείο, στο Πανεπιστήμιο, κατά τις κοινωνικές εκδηλώσεις αλλά και μέσα στον επαγγελματικό χώρο, τα συναισθήματα καθορίζουν την ποιότητα της καθημερινότητας και των σχέσεων του ανθρώπου. Στο post αυτό σου δίνω τα αποτελέσματα έπειτα από συνεντεύξεις που έγιναν σε 10 εργαζόμενους σε ξενοδοχείο στον ελλαδικό χώρο, το καλοκαίρι του 2019. Ρωτήθηκαν ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνουν στο εργασιακό περιβάλλον. Πέραν τούτου, η έρευνα πιο εξειδικευμένα εστιάζει στις σχέσεις μεταξύ των εργαζόμενων και πιο συγκεκριμένα στην εμπειρία κατά τη διαδικασία του training στον επαγγελματικό χώρο. Στόχος είναι η επίγνωση και η βελτίωση της καθημερινότητας του εργαζόμενου. Κατ’ επέκταση η αύξηση της ευχαρίστησης και της ικανοποίησης των εξυπηρετούμενων ανθρώπων κατά τη θερινή σεζόν. Τα στοιχεία που είχαμε ως τότε για την ελληνική πραγματικότητα σε αυτούς τους τομείς ήταν πολύ λίγα. Η έρευνα βασίζεται σε δημοσιεύσεις και ευρήματα για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Ελβετία και Αμερική. Καθώς στην εργασία μας διαθέτουμε μεγάλο από το μερίδιο της ζωής μας, τα συναισθήματα μας έχουν σημασία και αντίστοιχο αντίκτυπο.
“Researcher Sigal Barsade observes, ‘You bring your brain to work. You bring your emotions to work. Feelings drive performance.’ Emotions often have a positive impact at work. Learning to manage our most challenging emotions takes effort, but the payoff is big. We learn to deal with problems before they overwhelm us, we’re better team participants, and, most importantly, we increase our sense of control and effectiveness in our lives — both at work and outside of work.” Elizabeth Bakken B.A. M.A. Ms., Emotions at Work.
Ακολουθούν τρία διαγράμματα που παρουσιάζουν συνοπτικά τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους εργαζόμενους, σχετικά με:
τα συναισθήματα που βιώνουν στο χώρο εργασίας.
τα χαρακτηριστικά που περιμένουν να έχει ο εκπαιδευτής (trainer) στο χώρο εργασίας.
τα χαρακτηριστικά που πιστεύουν ότι χρειάζεται να έχει ο εκπαιδευόμενος (trainee) στο χώρο εργασίας.
Charts
The emotions employees experience at workplace:
Emotions
Employees
joy
4
respect
2
gratefulness
2
pleasure
1
appreciation
1
feel like home
1
satisfaction
1
friendliness
1
calmness
1
psychological uplift
1
love
1
anger
3
sadness
1
The characteristics that a trainer is expected to have:
Trainer Characteristics
Employees
patient
5
communicative
3
friendly
2
calm
2
explanatory
1
motivating
1
polite
1
willing
1
repetition
1
disciplined
1
experienced
1
teamwork
1
empathy
1
not judgmental
1
The characteristics that an employee being trained needs to have:
Characteristics of the person being trained
Employees
Listen
4
will to learn
4
patience
3
comprehension
2
keep notes
2
smile
2
politeness
2
communicative
1
positive energy
1
practical spirit
1
sociable
1
Συναισθήματα όπως χαρά, σεβασμός, ευγνωμοσύνη, ευχαρίστηση και φιλικότητα αναφέρθηκαν κατά την έρευνα. Σχετικά με το κομμάτι της μάθησης, της εκπαίδευσης και training στο εργασιακό περιβάλλον βρήκαμε ότι για τον εκπαιδευτή οι πιο δημοφιλείς δεξιότητες είναι υπομονή, επικοινωνία, φιλικότητα και για τον εκπαιδευόμενο: ικανότητα να ακούει, θέληση να μάθει και ομοίως με τον εκπαιδευτή (αλλά σε τρίτη θέση κατάταξης) είπαν, την υπομονή. Η εστίαση στην ικανοποίηση του εργαζόμενου προσωπικού μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση προβλημάτων άμεσα συνδεδεμένων με την ομαλή, αποτελεσματική αλλά και ευχάριστη διεξαγωγή εργασιών ενός οργανισμού, βελτιώνοντας την καθημερινή εμπειρία εργαζόμενων και εξυπηρετούμενων ανθρώπων.
ℹ️ Ενημέρωση για την υπεύθυνη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Για τη δημιουργία αυτού του άρθρου χρησιμοποιήθηκε η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο δημιουργίας εικόνας. Η τελική αξιολόγηση και η ευθύνη του περιεχομένου ανήκουν στη συγγραφέα.
Στον πυρήνα των εξελίξεων σε προσωπικό, εκπαιδευτικό και επαγγελματικό περιβάλλον βρίσκεται ακόμα το ζήτημα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Σε αυτό εδώ το blog, το πρώτο post που έγινε μετά από διάλογο με γλωσσικό μοντέλο ήταν στις 14.5.23, και είχε τον τίτλο: “4 χαρακτηριστικά που προάγουν το ταξίδι στη συναισθηματική ευεξία”. Έκτοτε δημιουργήθηκαν ορισμένα άλλα κείμενα με τη συμβολή γλωσσικών μοντέλων, ενώ κάποια άλλα δεν έχουν σχέση με τα γλωσσικά μοντέλα, αλλά έχουν δημιουργηθεί με πιο παραδοσιακούς τρόπους γραφής και δημιουργίας κειμένου. Ανάμεσα στα αναρτημένα κείμενα, ένα μόνο περιέχει υπαγόρευση σε γλωσσικό μοντέλο σε μεγάλα κομμάτια του, ωστόσο το περιεχόμενο βασίζεται σε αυθεντικό, ανθρώπινο βιωματικό υλικό. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν τη διάθεση πειραματισμού και την έρευνα σχετικά με την ενσωμάτωση των δυνατοτήτων που δίνει σήμερα η Τεχνητή Νοημοσύνη. Παράλληλα, φανερώνουν έμπρακτα μια πορεία επεξεργασίας ερωτημάτων και απόπειρας απαντήσεων στην πράξη αναφορικά με αυτό το πεδίο της σύγχρονης τεχνολογίας.
Κατά τον Μάρτιο του 2024, κοινοποιήθηκαν 3 posts με κεντρικό αντικείμενο την Παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη, 15.3.2024, 27.3.24 και 31.3.24. Αναδημοσιεύω εδώ, μόνο ένα απόσπασμα από το δημοσίευμα στις 27.3.24, διότι σε αυτό τονίζονται τα ποικίλα ερωτήματα που προκύπτουν και ζητούν την υπεύθυνη ανθρώπινη συμβολή προκειμένου να απαντηθούν. Στη διαδικασία εύρεσης απαντήσεων εμπλέκονται άνθρωποι από πολλούς τομείς της κοινωνίας, καθώς και διεπιστημονικές προσεγγίσεις υψηλής ποιότητας.
Online webinar που διοργανώθηκε από το King’s College London.
Σε online webinar που διοργανώθηκε από το King’s College London με συμμετοχή επιστημόνων για να αναπτυχθεί εποικοδομητικός διάλογος σχετικά με ζητήματα που αφορούν στην παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη και την ηθική, οι συμμετέχοντες μίλησαν για εκφάνσεις που μπορεί να έχει σε κλάδους όπως: η πληροφορική, η νομική και η φιλοσοφία. Στο πάνελ συμμετείχαν: Co-Chair Professor Steven Connor, Professor of Living Well with Technology in Faculty of Arts & Humanities; Co-Chair ProfessorMarion Thain, Executive Dean of the Faculty of Arts & Humanities, Professor of Culture & Technology; Dr Kate Devlin, Reader in Artificial Intelligence & Society in the Department of Digital Humanities; Professor Mateja Durovic: Professor of Law and Technology at the Dickson Poon School of Law; Director of the Centre for Digital Law; Co-Director of the Centre of Technology, Ethics, Law and Society at King’s; Dr Sanjay Modgil: Reader in Artificial Intelligence, Department of Informatics; visiting Professor at the Department of Philosophy, University of Milan. Η Dr Kate Devlin εισήγαγε τη διάσταση ότι η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργείται από επιτελεία στα οποία συμμετέχουν πολλοί άνθρωποι και σχετικό ανθρώπινο δυναμικό που καλύπτει πολυάριθμες ειδικότητες εργασίας. Ο Καθηγητής Mateja Durovic, ανέφερε ότι πρόκειται για ένα στοιχείο που εγείρει ζητήματα και προκλήσεις για τον κλάδο της νομικής και της νομοθεσίας, αλλά και για την κατάρτιση αποτελεσματικών πλαισίων για την εύρυθμη εφαρμογή της στην κοινωνία. O Dr Sanjay Modgil, επεσήμανε ότι μια οπτική που θέλει να εισάγει στο πεδίο του διαλόγου για την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι ένα χαρακτηριστικό που έχουν τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης είναι η έλλειψη καρδιάς.
Για την Παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη, την εξέλιξη, τους ΑΙ Agents και ηθικά ζητήματα έγινε λόγος σε ανάρτηση, στις 16.7.25. Εκεί σημείωσα με περισσότερες λεπτομέρειες και παραδείγματα, κάποια πιο σύνθετα ζητήματα που εντόπισα κατά τη δημιουργία εικόνων. Ταυτόχρονα, ανοίγεται διάλογος για ζητήματα σύγχρονης τεχνολογίας, επιχειρηματικότητας και καινοτομίας σε συνδυασμό με την επιστήμη, την ηθική, την τέχνη και την καθημερινή ζωή. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, περιβάλλον μαγνητικό, χαοτικό και γοητευτικό μας καλεί να δημιουργήσουμε μορφές και τάξη, εισάγοντας νέες δομές στην κοινωνία. Μας καλεί να βρούμε λύσεις και να χτίσουμε γέφυρες μεταξύ τομέων, ανθρώπων και οργανισμών. Τα ερωτήματα είναι ακόμα ποικίλα και αναζητούν απαντήσεις σε προσωπικό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό-ακαδημαϊκό και επαγγελματικό περιβάλλον. Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι παρών να δημιουργεί, να διαχειρίζεται και να προοδεύει έχοντας την τεχνολογία και την καινοτομία, σε συνδυασμό με την φύση και την καθημερινή ζωή στην κοινωνία.
ℹ️ Ενημέρωση για την υπεύθυνη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Για τη δημιουργία αυτού του άρθρου χρησιμοποιήθηκε η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο δημιουργίας εικόνας. Η τελική αξιολόγηση και η ευθύνη του περιεχομένου ανήκουν στη συγγραφέα.
‘Κάτω από μια διάφανη ομπρέλα’: Παραστατικές Τέχνες, Θέατρο και Performance, Στιγμές από το … 2004-.
Καλώς όρισες, σε αυτό το συνοπτικό άλμπουμ με αναμνήσεις από δράσεις μου, σχετικές με θέατρο, performance και παραστατικές τέχνες σε ευρύτερο πλαίσιο. Με τον τίτλο ‘Κάτω από μια Διάφανη Ομπρέλα’ δημοσιεύω μια σειρά από φωτογραφίες, με σημείο εκκίνησης, την φοιτητική μας παράσταση, στο Στούντιο Λήδρα, το 2004. Από το Εργαστήριο Θεάτρου, ως φοιτήτρια, στο Τμήμα: Επικοινωνίας Μέσω και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μέχρι και το Εργαστήριο ως ομιλήτρια, το 2025 στο ίδιο τμήμα του Παντείου Πανεπιστημίου, ρίχνω φως. Δαιδαλώδης διαδρομή σε θάλασσα, γη και ουρανό. Ανάμεσα σε αυτές τις φωτογραφίες θα δεις, στιγμιότυπο από τη συμμετοχή μου στο Global Vision Summit στο Πολιτιστικό Κέντρο ‘Μελίνα Μερκούρη’, το 2024. Έχω φωτογραφία από το ‘Best of Studio’ , το ‘προβάδικο’ και studio ηχογραφήσεων στη Βουλιαγμένης, όπου έκανα τις ηχογραφήσεις για τα κομμάτια ‘Ελεύθερη Ψυχή’ και ‘Σπίρτα στο Βοριά’. Συμπεριλαμβάνεται επίσης μια φωτογραφία από το project Δρυάς (2022). Plus, κοινοποιώ μαζί, δυο φωτογραφίες από μια μικρή performance το καλοκαίρι του 2014, με μια περσόνα που δημιουργήσαμε, την ‘Bella Bijou’, όπως και από μια πειραματική performance του 2012, από μια άλλη περσόνα που δημιουργήθηκε, την ‘Serpentine’. Νωρίτερα από αυτό, το 2012, είχα την τιμή να κληθώ, να συμβάλλω στη δημιουργία μια παράστασης με βάση το κείμενο από το έργο Όρνιθες του Αριστοφάνη, από μαθητές και μαθήτριες γυμνασίου στο δήμο Αθηναίων. Έπειτα, μπορείς να δεις, λίγες εικόνες από το ‘Ονειροπωλείο’, devised performance που κάναμε με θεατρική ομάδα, το 2011. Εντάσσω, και φωτογραφίες που σχετίζονται με τις συνεργασίες, στο Λονδίνο όπως: πρόβες απο την performance Absent (2010), πρόβες και παρουσιάσεις με τις ομάδες στη Royal Academy of Dramatic Art, στιγμιότυπα απο 2 Happenings, όπως και πρόβες από την παράσταση Best Friends Forever (κείμενο και σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη). Κάποια από τα πρώτα μου βήματα μέσα σε Δραματικές Σχολές στην Ελλάδα, καθώς και της εργασίας μου, ως βοηθός σκηνοθέτη (2006-2007) βρίσκεις όσο προχωράς όλο και περισσότερο προς το παρελθόν. Μέσα στο αρχείο μου, εντόπισα πέρσι ένα πρόγραμμα της φοιτητικής μας παράστασης: ‘Δον Κιχώτης΄ (2004), που έγινε στο ιστορικό Στούντιο Λήδρα, στην Πλάκα, έπειτα από ένα εργαστήριο του Γιάγκου Ανδρεάδη – μια φωτογραφία είναι κοινοποιημένη στο τέλος αυτής της ανάρτησης. Μοιράζομαι για πρώτη φορά σε αυτή την ανάρτηση, συγκεντρωμένες, ορισμένες από τις αγαπημένες μου δημιουργικές στιγμές, που με φέρνουν μέχρι σήμερα.
Θεατρικό Εργαστήριο: Επικοινωνία και Γλώσσα, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Απρίλιος 2025.
Global Vision Summit, Writers Capital Foundation, Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη, 2024.
Δρυάδα, 2022.
Πλάι μου, 2021.
2014.
Δεκέμβριος, 2012.
Εργαστήριο σε Γυμνάσιο της Αθήνας, για παράσταση με βάση το κείμενο του έργου: ‘Ορνιθες, του Αριστοφάνη. Από τη σελίδα, στη θεατρική σκηνή (άνοιξη-καλοκαίρι, 2012).
Ονειροπωλείο, 2011.
Ονειροπωλείο, 2011.
Πρόβες Absent, 2010.
Συνάντηση με την Δόμνα Σαμίου, στο σπίτι της, στη Νέα Σμύρνη, το 2009.
Πάντα με διάθεση πειραματισμού, μάθησης και ‘αποκάλυψης’, μια… ‘πολύχρωμη’ διαδρομή, γεμάτη ανάγλυφες μνήμες που ‘ζωντανεύουν’ στο σήμερα. Σημειώνω ότι οι φωτογραφίες είναι από το δικό μου αρχείο, άρα όταν τις έκανα, είχα τη συμμετοχή των προσώπων που απεικονίζονται. Αν συμβαίνει κάποιο από αυτά τα πρόσωπα να θέλει κάποια τροποποίηση, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου. Καθώς και το 2025, βαίνει προς ολοκλήρωσή του, συγκεντρώθηκα σε αυτόν εδώ τον απολογισμό, ακόμα και αν με πήγε περίπου 20 έτη πίσω, άναψε φως στην καρδιά μου. Ευγνώμων είμαι. Καλές γιορτές.
Ξεκίνησε ο ταξιδευτής. Ο ταξιδευτής ξεκίνησε. Και κάπου εκεί, πριν την αυγή, έμεινε να ξαποστάσει. Ένα βράδυ κοιμήθηκε αλλά δεν άργησε να… ξύπνησε.! Τι είδε –δεν ξέρω αν θα μάθετε, δεν ξέρω αν ο ίδιος μπόρεσε ποτέ να θυμηθεί. Όμως ξεκίνησε, περπάτησε, φόρεσε τα σανδάλια του και πήρε το δρόμο για τα σύννεφα του ανθρώπου. Το άγνωστο κινδύνευσε. Καμιά σημασία. Ο ταξιδιώτης ξεκίνησε μονάχα για το ταξίδι. Στο δρόμο ό,τι συνάντησε το έκλεισε στην καρδιά του αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να θυμηθεί.
Κάθομαι εδώ μόνη και κινδυνεύω να σχίσω το φουστάνι μου στα κλαδιά αυτού του δέντρου που απλώνονται γύρω μου. Κουράστηκα πολύ για να ανεβώ εδώ πάνω. Όταν ο αέρας φυσούσε το δέντρο έριχνε τα φύλλα του κι εγώ τυφλωνόμουν. Έκλεινα τα μάτια και πέτρωνα σε αυτό το ίδιο σημείο. Τώρα κάθομαι εδώ και κοιτάζω. Αχ ταξιδιώτη μου, φυλάω τον κόσμο των ονείρων σου, σε κάνω να ξεχνάς για να σε προστατεύσω. Γιατί αν θυμάσαι μπορεί μια μέρα να πνιγείς στη λίμνη των δακρύων σου και τότε εγώ θα εξαφανιστώ. Θα εκμηδενιστώ και σε μια μάχη με τον αέρα θα εξαχνωθώ. Σε κάνω να ξεχνάς για να σε προστατεύσω. Κοιμήσου ή πέθανε κι εγώ θα αναστηθώ. Κι όσο θα ζεις εγώ θα σε κάνω να ξεχνάς και να θυμάσαι. Κι εσυ από τις κινήσεις σου θα μου δίνεις αέρα να αναπνεύσω.
Δεν πάει μπροστά, δεν πάει πίσω, ονειρεύεται… Κι απ τις ορμές του ταξιδιού, μαγεύεται. Ερωτεύεται. Ουράνια τόξα και γαλάζιες στάλες που στάζουν από τα μάτια των ανθρώπων όταν γλεντούν τη μέρα. Ακτίνες ήλιου που γεννιούνται στις καρδιές των ανθρώπων και ζεσταίνουν τις νύχτες, τα θολά απογεύματα. Από όλα αυτά τίποτα δεν θυμήθηκε. Τα είδε μια νύχτα στο όνειρό του κι έπειτα ξύπνησε, Κι έπειτα ήρθε ένα κορίτσι και του είπε ότι κοιμόταν τριάντα νύχτες. Το βλέμμα γύρισε. Μικρά ροδιά ανθάκια άνοιγαν πέταλα σ’ ένα λευκό λιβάδι που αν το κοιτούσες τρεις φορές γινόταν πράσινο και σε έδιωχνε. Να μην ξαναρθείς. Να το αντικρύσεις μια φορά και να ξεχάσεις. Η χάρη και η κατάρα του. Γιατί το ξέρει ότι σε ανύποπτες στιγμές θα εμφανίζεται στα όνειρά σου κι εσύ θα ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις πότε και που το γνώρισες. Μα δε θα θυμάσαι. Θα πασχίζεις να ανακαλύψεις πότε, που, γιατί και δε θα θυμάσαι. Μόνος σου θα έχεις πλέξει τη λησμονιά σου. Δίχως να ξέρεις καν γιατί. Μπορεί να φταίει ο ήλιος, μπορεί να φταις εσύ ή το κορίτσι… ή το ίδιο το λιβάδι που ήταν άσπρο και δεν ταίριαζε στις εικόνες σου. Κι εσύ το θυμάσαι πράσινο ή άσπρο μπορεί και κίτρινο. Και άλλοτε αναρωτιέσαι αν τα λουλούδια ήταν ροδιά ή πορτοκαλί ή αν δεν υπήρχαν. -Υπήρχαν άραγε λουλούδια ή μήπως όχι.- Δε θα θυμάσαι. Είσαι φτιαγμένος για να ξεχνάς, να περιπλέκεις τις αναμνήσεις σου και να πεθαίνεις.
Και ο ταξιδευτής συνέχισε το ταξίδι του, με τον ήλιο στην καρδιά και με τον ήλιο της ζωής να συνταράσσει το κορμί του. «Τον ήλιο τον κρύβουμε μέσα μας, το ίδιο και το σκοτάδι…», σκέφτεται η μικρή… σαν το ίχνος της ζωής μέσα του, που έχει σημασία.
λήψη: καλοκαίρι, 2007
Αντίο στη λίμνη, αντίο στον ουρανό. Σήμερα θα πάω στο φεγγάρι. Αλλά το ξέχασα, χθες το πουλήσανε. Δεν μπορώ να πάω ως εκεί. Ίσως να αλλάξω προορισμό ή καλύτερα να ξεκινήσω χωρίς να ξέρω που πάω, όπως τώρα. Έτσι ή αλλιώς… θα ξεχάσω. Είναι η τελευταία φορά. Αυριο φεύγω. Γιατί αυτό το κορίτσι με κάνει να κλαίω. Και δεν θυμάμαι γιατί. Κάπου πάλι ξέχασα. Ξέχασα τι με έκανε να κλαίω και αύριο θα φύγω. Είναι ανυπόφορο. Αυτό το κορίτσι με κάνει να σπαράζω και δεν το αντέχω και πίσω από όλα αυτά… και μάλλον δεν αξίζει το κόπο. Αύριο θα είμαι αλλού και θα γελάω. Μπορεί να είναι χειμώνας αλλά θα την έχω ξεχάσει. Κι αυτή μπορεί να μην υπήρξε ποτέ, γιατί να κλαίω για χάρη της;
Ο ταξιδευτής απομακρύνθηκε. Στο δρόμο αναρωτιόταν… τι είδε σε αυτήν την κοιλάδα και γιατί τα μάτια του είναι πλημμυριμένα από δάκρυα. Ο ήλιος του έκαψε τα μάτια και κοιμήθηκε. Και έτσι ξέχασε. Το κεφάλι του στροβιλίζεται και αυτός βασανιζόμενος πασχίζει να θυμηθεί τι συνέβη στην κοιλάδα. Κουβαλάει στο σώμα του τις αναμνήσεις, κάθε μικρή στιγμή που έχει βιώσει, μα το κεφάλι του είναι άδειο, αδυνατεί να θυμηθεί. Τα μάτια του είναι γεμάτα δάκρυα αλλά τίποτα δεν θυμάται. Ακούει τα ταμπούρλα από εποχές παλιές. Σε λίγο θα εγκαταλείψει την προσπάθεια. Το έχει ζήσει ξανά. Χωρίς να θυμάται έχει συνηθίσει. Το σώμα πορεύεται με τη βοήθεια της λησμονιάς, η ψυχή προς στιγμήν γεμίζει ερωτηματικά και προσπερνάει.
Το ξημέρωμα βρήκε πλάι του ένα παλιό ποδήλατο. Αρχισε να διασχίζει τη γη καταμήκος μιας φλέβας. Τα πετάλια γυρίζουν γρήγορα και τα βατόμουρα σκορπίζονται δεξιά και αριστερά, πέφτουν στο χώμα. Το ποτάμι τραγουδάει και οι κολυμβητές σκορπίζουν γύρω του σταγόνες. Το κορίτσι ξύπνησε νωρίς και άρχισε να ψάχνει ώπου είδε τα πεσμένα βατόμουρα. Με τα μικρά της βήματα βάλθηκε να περιμαζεύει τα απομεινάρια του δρόμου του και να τα βάζει στις τσέπες της. Αυριο εκείνος θα έχει ξεχάσει… Αν και την ίδια στιγμή που περνάει οι στιγμές του δραπετεύουν και ψάχνουν να χωθούν στην αιωνιότητα παραμορφωμένες και αδιάφορες κι έτοιμες να επιστρέψουν να τον πλήξουν με την απουσία τους.
Περνάει μια γέφυρα, η πορεία του φθίνει στο σκοτάδι κι ένα μπλε βατόμουρο κατρακυλά. Αρχίζει να χορεύει και ύστερα χάνεται. Η μικρή αποκοιμήθηκε στα μονοπάτια του μυαλού του ενώ αυτός την έψαχνε… Την έψαχνε απεγνωσμένα ώσπου έπεσε σε ένα γκρεμό κι ύστερα ξύπνησε. Κι ήταν σαν να μην είχαν συναντηθεί ποτέ…
Όταν σουρούπωνε έφτασε σε μια σκεπή και βάλθηκε να σκαρφαλώνει. Υπήρχε ένα μικρό παράθυρο εκεί, αν κανείς καθόταν μέσα στη σοφίτα μπορούσε να ακούσει τη βροχή να νανουρίζει το τζάμι.
Κι η μικρή περπατάει… Μέσα στη νύχτα, ξυπόλητη, μπορείς να ακούσεις τα πόδια της να βουλιάζουν στη λάσπη και το άσπρο φουστάνι της να το παίρνει ο αγέρας. Τα μαλλιά της είναι βρεγμένα και στάζουν πάνω στους ώμους νερό από πράσινα φύλλα. Τρέχει μέσα στη βροχή και τα πόδια της βουτάνε ως τα γόνατα στη λάσπη και μεθάει αυτή. Ανακατεύεται με το χώμα, γίνεται σώμα της γης και η γη γίνεται φωλιά της. Δεν την βλέπει κανείς, κι αυτή τριγυρνάει, τραβάει τα κλαδιά και τις φυλλωσιές και διαλύεται. Στην πιο αληθινή όψη της ζωής υπάρχουν τα πάντα για μια στιγμή, όμως σε λίγο δεν θα υπάρχει τίποτε… εκτός κι αν πάψει να ναι μόνη της… «Δεν είμαι μόνη μου, το ξέρετε, κάπου εδώ τριγυρνά και θα τον βρω».
“Awe is the feeling of being in the presence of something vast that transcends your current understanding of the world.” Dacher Keltner, AWE, The New Science of Everyday Wonder and How It Can Transform Your Life.
Δομική Σημείωση: Το κείμενο αυτό δημιουργήθηκε για να δώσει κάποιες ιδέες για αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Πάντα κρατάς στο νου σου ότι θα πρέπει να συνεργαστείς με ειδικούς και εξειδικευμένους επιστήμονες αναφορικά με την υγεία σου.
