Coaching

Femininity, is state to be experienced. When we allow ourselves to become immersed in our feminine essence, we create space for deeper connection, profound healing, and a natural grace that radiates from within.

1. Connection

At the heart of femininity lies connection. It is the ability to be present with ourselves, our emotions, and the people around us. Through feminine energy, we cultivate empathy, intuition, and authenticity. Connection begins internally when we listen to our needs, honor our feelings, and trust our inner wisdom. From this place of self-awareness, we are able to form meaningful relationships built on understanding, compassion, and mutual respect.

2. Healing

Femininity invites healing through softness, acceptance, and self-compassion. In a this world, the femininity teaches us the power of slowing down and nurturing ourselves. Healing occurs when we release the pressure to be perfect and embrace our wholeness, including our vulnerabilities. By creating space for rest, reflection, and emotional expression, we allow old wounds to transform into healing, wisdom and strength.

3. Attraction

True attraction is not about appearance alone; it is the energy we embody. A woman immersed in her femininity naturally attracts relationships, and experiences aligned with her authentic self. Confidence, grace, and self-respect create an authentic and valuable presence. When we are connected and healed, attraction becomes natural because it flows from genuine self-love and inner harmony.

To be immersed in femininity is to embrace connection, healing, and attraction as a way of being. It is a journey inward that ultimately transforms the way we experience the world around us.

Contact: https://feminines.gr/contact/

Υπόγειο.

2011.

[Σάπιες σανίδες στο πάτωμα, λίγη υγρασία, ένα παράθυρο που δείχνει σε άλλο κλειστό χώρο. Ένα σκαμνί μικρό στο βάθος. Πάνω του ένα βιβλίο, ο Αλχημιστής του Κοέλιο.]

Κορίτσι: Γιατί με έφερες εδώ;

Άνδρας: Για να σου δείξω.

Κορίτσι: Τι;

Άνδρας: Αυτόν τον χώρο.

Κορίτσι: Γιατί;

Άνδρας: Γιατί μου θυμίζει πολλά.

Κορίτσι: Εγώ βαριέμαι.

Άνδρας: Ερχόμουν εδώ μικρός. Μόνος συνήθως. Μου είχε μάθει αυτό το μέρος ο παππούς μου.

Κορίτσι: Είναι κρύο μέρος και αφιλόξενο.

Άνδρας: Είναι το μέρος που με έχει σώσει από τις πιο δυσάρεστες αναμνήσεις μου.

Κορίτσι: Μόνος σου. Εδώ κάτω; Γιατί;

Άνδρας: Δεν υπάρχει γιατί. Μόνο έτσι.

Λίγα βράδια. Κρύα βράδια.

Κορίτσι: Στο πάτωμα;

Άνδρας: Όχι. Όχι πάντα.

Κορίτσι: [παύση.]

Άνδρας: Θες να δεις;

Κορίτσι: [Γνέφει ναι.]

Άνδρας: [Ανοίγει τις σανίδες από το πάτωμα σε ένα μέρος και βγάζει ένα μικρό ράντζο. Ανοίγει ένα άλλο σημείο και βγάζει ένα κουτί με φρεσκοπλυμμένα σεντόνια.]

Κορίτσι: Μυρίζουν όμορφα.

Άνδρας: [Πάει και κλείνει την κουρτίνα στο παράθυρο που βλέπει σε έναν εσωτερικό διάδρομο. Ανάβει ένα κερί.]

Κορίτσι: Δεν κάνει κρύο. [Φυσάει τη φλόγα. Σβήνει το κερί. Ωστόσο από κάπου υπάρχει λιγοστό φως.]

Άνδρας: [Ανοίγει το ράντζο σιγά, σιγά.]

Κορίτσι: [Ακίνητη. Καρφωμένο το βλέμμα στο βιβλίο…]

Άνδρας: Δεν το έχω διαβάσει. Λίγες σελίδες μόνο. Εδώ κι εκεί. Σκόρπιες. Εσύ.

Κορίτσι: Ναι.

Άνδρας: Σου άρεσε;

Κορίτσι: Δεν ξέρω. Δεν ξέρω ακόμα…

Άνδρας: Μου φαίνεται βαρετό. Λίγο. Δεν είναι του γούστου μου μάλλον.

Κορίτσι: [Αμίλητη. Ακίνητη ακόμα. Με απορίες πολλές. Και αμηχανία.]

Τι κάνεις εκεί;

Άνδρας: Σου δείχνω.

Κορίτσι: [Ακίνητη. Αμίλητη.]

Άνδρας: Όχι πάντα. Σου είπα όχι πάντα.

Κορίτσι: [Ακίνητη αμίλητη.]

Άνδρας: [Πάει και ψάχνει στην τσέπη του μπουφάν του. Βρίσκει ένα κρουασάν.] Πάρε. Πριν από λίγο το έφερα από το φούρνο.

Κορίτσι: Όχι ευχαριστώ.

Άνδρας: [Συνεχίζει με το ράντζο]

Κορίτσι: Γιατί; Γιατί δε σου αρέσει;

Άνδρας: Δεν είναι του γούστου μου. Δεν ξέρω… Βέβαια κάποιες φορές ίσως να γυρίσω καμιά σελίδα. Μόνο για λίγο. Kαι μου τη θυμίζει. Λίγο μόνο λίγο.

Κορίτσι: Ναι κι εγώ έτσι νομίζω.

Άνδρας: Τι;

Κορίτσι: Έχει να κάνει με αυτήν. Λίγο. Αλλά μέσα σου βαθιά έχει να κάνει με αυτήν.

Άνδρας: Υποθέσεις.

Κορίτσι: Συγγνώμη.

Άνδρας: [Κάθεται πάνω στο ανοιχτό ράντζο.]

Κορίτσι: [Το βλέμμα καρφωμένο στο βιβλίο. Στο παράθυρο. Στο βιβλίο. Πάνω του]

Άνδρας: Τι;

Κορίτσι: Πότε;

Άνδρας: Τι;

Κορίτσι: Πότε;…

Άνδρας: Μα τι;

Κορίτσι: Ασ’το.

Άνδρας: Παλιά εδώ είχε πολλά πράγματα.

Κορίτσι: Πού;

Άνδρας: Εδώ μέσα. Αλλά τα πέταξα. Πέρσι την άνοιξη ήρθα για δυο βδομάδες και πέταγα. Πέταγα. Άδειασα τα πάντα! Σε μισό μήνα είχαν φύγει όλα! Όλα σου λέω. Όλα. Μια απόφαση ήταν. Από τη στιγμή που το σκέφτηκα σε 15 ημέρες έφυγαν όλα!

2025.

Κορίτσι: Γιατί;

Άνδρας: Μάλλον, δεν ξέρω.

Κορίτσι: Τι πράγματα ήταν;

Άνδρας: Δικά μου, μάλλον.

Κουβέρτα κόκκινη. Βάζα πορσελάνης. Ασήμια.

Κι ένα κομπολόι.

Κορίτσι: Κομπολόι;

Άνδρας: Ναι, αυτό δεν το πέταξα. Το έδωσα σε έναν άστεγο.

Κορίτσι: Άστεγο;

Άνδρας: Ναι… περνούσε εδώ απ’εξω.

Κορίτσι: Φαγητό;

Άνδρας: Τι;

Κορίτσι: Του έδωσες;

Άνδρας: Δεν θυμάμαι.

Κορίτσι: Μπορεί να πεινούσε;

Το σκέφτηκες;

Άνδρας: Μπορεί. Δεν θυμάμαι.

Κορίτσι: Να πεινούσε;

Άνδρας: Όχι, να του έδωσα.

Κορίτσι: Φαγητό;

Άνδρας: Ναι, ναι, αυτό.

Κορίτσι: Ποιο;

Άνδρας: Αυτό που… λες.

Κορίτσι: Ποιο;

Άνδρας: Παύση.

Κορίτσι: Φαγητό;

Άνδρας: Παύση. Γνέφει καταφατικά.

Κορίτσι: Φαγητό.

Παύση. Σηκώνεται.

Κατάλαβα.

Άνδρας: Τι κατάλαβες;

Κορίτσι: Ότι ίσως και να πεινούσε. Αυτός ο άνθρωπος.

Άνδρας: Ήθελα να του δώσω αυτό το καλό. Το παλιό κεχριμπαρένιο κομπολόι.

Κορίτσι: [Δακρύζει. Και ξεσπά σε λυγμούς.]

Αυλαία.

©2011

Υ.Γ: Από μια άσκηση γραφής που αρχίσαμε πριν από κάποια χρόνια. Την κοινοποιώ σήμερα. Ώρα της, είναι. Με αγάπη.

Video link: https://www.youtube.com/watch?v=UmwrgVgnMjA

Επικοινωνία: https://feminines.gr/contact/

Επτά εργαστήρια με στοιχεία από την εκπαίδευση του ηθοποιού, σκηνοθετικές προσεγγίσεις, αλλά και εμψύχωση, έγιναν Μάρτιο και Απρίλιο του 2026, στις αίθουσες του Πανεπιστημίου Αθήνας, εκεί που κάνουν πρόβες οι θεατρικές ομάδες των φοιτητών. Στο πλαίο προετοιμασίας για την ετήσια παράσταση της ομάδας τους, κανονίσαμε από κοινού, επτά θεατρικές συναντήσεις που μας γέμισαν με βιώματα συνδεόμενα με το θέατρο και με τις δεξιότητες του ανθρώπου σε διαφορετικούς τομείς της ζωής. Αυτές οι επτά μυστικές δοκιμές ήταν για εμένα μια υπέροχη, ευχάριστη έκπληξη μέσα στο πολύμορφο, αντιφατικό και συνάμα γοητευτικό μωσαϊκό της σύγχρονης Αθήνας.

Από το 2024, Απρίλιο και Μάιο, στο blog κάνω αφιέρωμα στο τρίπτυχο θέατρο – εξέλιξη – άνθρωπος. Τον  Απρίλιο του 2024, είχα ανοίξει τον διάλογο αναφερόμενη σε χαρακτηριστικές εκφάνσεις που σχετίζονται με το θέατρο, προσδίδοντας αξία και σε άλλους τομείς της ζωής: Γνώση, Δημιουργικότητα, Έκφραση, Αναψυχή, Επικοινωνία. Σημείωσα παράλληλα, τη σχέση που μπορεί να εξελιχθεί ανάμεσα στο θέατρο και την καινοτομία. Αναφέρθηκα στην εκπαιδευτική αξία και τη σύγχρονη βιωματική μάθηση, εντοπίζοντας πως στοιχεία από την εκπαίδευση του θεάτρου συμβάλλουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που συνδέονται με άλλα πεδία της ζωής. Σύνδεση με το σώμα, κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες, όπως η συναισθηματική επίγνωση, είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που καλλιεργούνται μέσα από την τέχνη του θεάτρου. Αυτά μεταφέρονται σε δραστηριότητες που εκφράζονται σε κοινωνικό, ακαδημαϊκό και επαγγελματικό περιβάλλον.

Συνεχίζοντας αυτό το σύντομο φλας μπακ, σημειώνω ότι τον Μάιο του 2024 μίλησα για τρεις θεατρικές παραστάσεις με κεντρικό άξονα την ψυχική υγεία του ανθρώπου, βασισμένη σε παλιά προγράμματα θεατρικών παραστάσεων που βρήκα στο αρχείο μου. Τον Απρίλιο του 2025 επέλεξα να αναρτήσω σχετικά με μια ευρύτερη αναφορά στην ημέρα της γυναίκας με αφορμή την εκδήλωση στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια επανήλθα τον Μάιο του 2025 με δυο αναρτήσεις σχετικές με το θέατρο. Η πρώτη (2.5.2025) περιγράφει μια βιωματική πορεία με εφαλτήριο το Θεατρικό Εργαστήριο Επικοινωνίας και Γλώσσας που έγινε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού. Μια αναδημοσίευση από παλιό κείμενο που είχα γράψει ως φοιτήτρια του Παντείου, έκανα τέλη Μαΐου 2025 και αυτή αναφερόταν στην παράσταση «Ένας Αριθμός» που είχα δει εγώ στο Θέατρο Εμπρός, πριν από περίπου 20 έτη, σε σκηνοθεσία Τάσου Μπαντή. Αν ανατρέξεις στο μπλογκ, μην παραξενευτείς, που τον Απρίλιο 2026, κοινοποίησα ένα ποστ για τα Συναισθήματα στο χώρο εργασίας και ένα για τη διατροφή του ανθρώπου. Η ιστορία 3+ ετών της σελίδας, ξεδίπλωσε την προσέγγισή μου μέσα από τη συγγραφή, το coaching και τις παραστατικές τέχνες. Μέσα από την προσέγγισή μου, οι αναρτήσεις συνδέονται με δεξιότητες που σχετίζονται με την εκπαίδευση στο θέατρο, αλλά και με το τρίπτυχο θέατρο-εξέλιξη-άνθρωπος.

Τα εργαστήρια του 2026, ήταν φιλόξενο και δημιουργικό έδαφος για επικοινωνία και μοίρασμα θεατρικών προσεγγίσεων, όπως και βιωματικών ασκήσεων, με σκοπό τη μετάδοση πρακτικών για την εκπαίδευση και τις παραστάσεις του θεάτρου. Βασικό συστατικό της συνταγής: Μπόλικη αγάπη για το Θέατρο.

Λίγα από αυτά που έχουν να πουν τα μέλη της ομάδας…

«Ευχαριστούμε για την ενεργή παρουσία σου σήμερα, ήταν πολύ όμορφο που ακούς την ομάδα.»

«Από σήμερα κρατάω τη δημιουργικότητα και την προσαρμοστικότητα της ομάδας μου.»

«Η πρόβα μας ήταν πολύ βιωματική και συναισθηματική.»

«Ήταν τόσο όμορφο το πως ήρθαμε όλοι τόσο κοντά με τον εαυτό μας.»

«Ευχαριστούμε που μας άκουσες και μας ένιωσες  ♥  ευχαριστώ που εξωτερίκευσες τα συναισθήματά μας.»

Σας ευχαριστώ πολύ, από καρδιάς.

Επικοινωνία: https://feminines.gr/contact/

8 κεντρικές ερωτήσεις που αξίζει να κάνεις πριν προσπαθήσεις να ελέγξεις το βάρος σου..

Πριν πεις «έχω πρόβλημα με το βάρος μου», κάνε πρώτα αυτές τις ερωτήσεις…

Υπήρχαν περίοδοι στη ζωή μου που το βάρος μου ήταν κάτι που με απασχολούσε έντονα.

Όχι πάντα για τους ίδιους λόγους. Κάποιες φορές είχε να κάνει με την εικόνα μου.

Άλλες φορές με την υγεία μου. Και αρκετές φορές… τα δύο αυτά μπερδεύονταν ακόμα περισσότερο.

Γιατί η αλήθεια είναι αυτή:

μπορείς να έχεις ένα “αδύνατο” σώμα και να μην είσαι υγιής.

Και μπορείς να κυνηγάς ένα συγκεκριμένο σώμα, υιοθετώντας συνήθειες που σε βλάπτουν.

Και αυτό είναι το πραγματικό λάθος.

Η προτεραιότητα δεν είναι να γίνεις απλά πιο αδύνατος/η.

Η προτεραιότητα είναι να είσαι υγιής — σωματικά και ψυχικά.

Ταυτόχρονα όμως, γνωρίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με το βάρος τους όχι μόνο λόγω επιλογών, αλλά και λόγω βαθύτερων παραγόντων:

• περιοριστικές πεποιθήσεις
• παλιές εμπειρίες ή τραύματα
• βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες

Και αυτό κάνει το ταξίδι ακόμα πιο δύσκολο.

Ίσως να έχεις νιώσει κι εσύ κάποια από τα παρακάτω:

να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να μην ξέρεις τι να πεις στον εαυτό σου

να αισθάνεσαι άβολα όταν βγαίνεις έξω

να νιώθεις ότι ο κόσμος γύρω σου (ρούχα, καρέκλες, χώροι) δεν είναι φτιαγμένος για σένα

να κουβαλάς ένα βάρος… που δεν είναι μόνο σωματικό

Και μέσα σε όλα αυτά, να λες:

«Πρέπει να κάνω κάτι. Πρέπει να αλλάξω. Πρέπει να τρώω λιγότερο. Πρέπει να κάνω γυμναστική…»

Αλλά πριν ξεκινήσεις άλλη μία προσπάθεια ελέγχου βάρους…

Θέλω να σταματήσεις για λίγο.

Και να κάνεις στον εαυτό σου μερικές ειλικρινείς ερωτήσεις.

8+1, κεντρικές ερωτήσεις που αξίζει να κάνεις πριν προσπαθήσεις να ελέγξεις το βάρος σου..

Πριν μπεις ξανά σε μια διαδικασία αλλαγής, δίαιτας ή “πειθαρχίας”,

σταμάτα για λίγο.

Γιατί πολλές φορές το θέμα δεν είναι τι τρως.

Είναι το πώς ζεις.

Ξεκίνα με αυτές τις ερωτήσεις:

1. Αναπαύομαι σωστά;

Δίνω πραγματικά χρόνο στο σώμα μου να ξεκουραστεί ή λειτουργώ μόνιμα σε “ένταση”;

2. Κοιμάμαι καλά;

Ο ύπνος μου είναι ποιοτικός ή απλά “πέφτω για ύπνο”;

Ξυπνάω με ενέργεια ή ήδη κουρασμένος/η;

3. Πίνω αρκετό νερό;

Ή μπερδεύω τη δίψα με την πείνα μέσα στη μέρα;

4. Τι ροφήματα καταναλώνω καθημερινά;

Καφές, αναψυκτικά, αλκοόλ, ζάχαρη;

Πόσο επηρεάζουν τελικά την ενέργεια και το σώμα μου;

5. Τρέφω πραγματικά το σώμα μου;

Τρώω αρκετά φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς;

Ή απλά “γεμίζω” θερμίδες, χωρίς να θρέφω;

6. Καλύπτω τις ανάγκες μου μέσα στη μέρα;

Έχω σνακ που να μου δίνουν ενέργεια και ταυτόχρονα ικανοποίηση;

Ή φτάνω σε σημεία υπερβολικής πείνας;

7. Οργανώνω τη μέρα μου ή απλά αντιδρώ σε αυτή;

Έχω μια βασική δομή ή αφήνω τις επιλογές μου στην τύχη και την κούραση;

8. Έχω αναρωτηθεί ποτέ τι πραγματικά χρειάζομαι;

Μήπως το φαγητό δεν είναι το πρόβλημα… αλλά ο τρόπος που διοχετεύω την ενέργειά μου;

Γιατί όταν καταναλώνεις τροφές που δεν σε εξυπηρετούν, πολλές φορές σημαίνει ότι η ενέργεια και η προσοχή σου δεν πηγαίνουν εκεί που πραγματικά έχεις ανάγκη. Προσπαθώ να διορθώσω κάτι βαθύτερο μέσω του βάρους μου;

Και τότε συμβαίνει κάτι σημαντικό:

επενδύεις χρόνο και ενέργεια σε κάτι που δεν υποστηρίζει ούτε το σώμα σου, ούτε την αίσθηση που θέλεις να έχεις για τον εαυτό σου.

Αντί να ρωτάς μόνο:

«Τι να κόψω; Τι να αλλάξω;»

Δοκίμασε να ρωτήσεις:

👉 «Πού θέλω πραγματικά να δώσω την ενέργειά μου;»

👉 «Τι μου λείπει στην καθημερινότητά μου;»

Και ίσως η πιο σημαντική ερώτηση απ’ όλες:

👉 «Τι μπορώ να αλλάξω στη ζωή μου ώστε να έχω περισσότερο χρόνο και ενέργεια για αυτά που είναι ουσιαστικά για μένα;»

⇒ Ποια ερώτηση, πιστεύεις, απελευθερώνει για εσένα το πρόβλημα;

Επικοινωνία: https://feminines.gr/contact/

Δομική Σημείωση: Το κείμενο αυτό δημιουργήθηκε για να δώσει κάποιες ιδέες για αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Πάντα κρατάς στο νου σου ότι θα πρέπει να συνεργαστείς με ειδικούς και εξειδικευμένους επιστήμονες αναφορικά με την υγεία σου.

Ποια είναι το συναισθήματά σου στο χώρο εργασίας; Έχεις ποτέ αναρωτηθεί; Από τα χρόνια στο σχολείο, στο Πανεπιστήμιο, κατά τις κοινωνικές εκδηλώσεις αλλά και μέσα στον επαγγελματικό χώρο, τα συναισθήματα καθορίζουν την ποιότητα της καθημερινότητας και των σχέσεων του ανθρώπου. Στο post αυτό σου δίνω τα αποτελέσματα έπειτα από συνεντεύξεις που έγιναν σε 10 εργαζόμενους σε ξενοδοχείο στον ελλαδικό χώρο, το καλοκαίρι του 2019. Ρωτήθηκαν ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνουν στο εργασιακό περιβάλλον. Πέραν τούτου, η έρευνα πιο εξειδικευμένα εστιάζει στις σχέσεις μεταξύ των εργαζόμενων και πιο συγκεκριμένα στην εμπειρία κατά τη διαδικασία του training στον επαγγελματικό χώρο. Στόχος είναι η επίγνωση και η βελτίωση της καθημερινότητας του εργαζόμενου. Κατ’ επέκταση η αύξηση της ευχαρίστησης και της ικανοποίησης των εξυπηρετούμενων ανθρώπων κατά τη θερινή σεζόν. Τα στοιχεία που είχαμε ως τότε για την ελληνική πραγματικότητα σε αυτούς τους τομείς ήταν πολύ λίγα. Η έρευνα βασίζεται σε δημοσιεύσεις και ευρήματα για χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Ελβετία και Αμερική. Καθώς στην εργασία μας διαθέτουμε μεγάλο από το μερίδιο της ζωής μας, τα συναισθήματα μας έχουν σημασία και αντίστοιχο αντίκτυπο.

“Researcher Sigal Barsade observes, ‘You bring your brain to work. You bring your emotions to work. Feelings drive performance.’ Emotions often have a positive impact at work. Learning to manage our most challenging emotions takes effort, but the payoff is big. We learn to deal with problems before they overwhelm us, we’re better team participants, and, most importantly, we increase our sense of control and effectiveness in our lives — both at work and outside of work.” Elizabeth Bakken B.A. M.A. Ms., Emotions at Work.

Ακολουθούν τρία διαγράμματα που παρουσιάζουν συνοπτικά τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους εργαζόμενους, σχετικά με:

• τα συναισθήματα που βιώνουν στο χώρο εργασίας.
• τα χαρακτηριστικά που περιμένουν να έχει ο εκπαιδευτής (trainer) στο χώρο εργασίας.
• τα χαρακτηριστικά που πιστεύουν ότι χρειάζεται να έχει ο εκπαιδευόμενος (trainee) στο χώρο εργασίας.

Charts

The emotions employees experience at workplace:

The characteristics that a trainer is expected to have:

The characteristics that an employee being trained needs to have:

Συναισθήματα όπως χαρά, σεβασμός, ευγνωμοσύνη, ευχαρίστηση και φιλικότητα αναφέρθηκαν κατά την έρευνα. Σχετικά με το κομμάτι της μάθησης, της εκπαίδευσης και training στο εργασιακό περιβάλλον βρήκαμε ότι για τον εκπαιδευτή οι πιο δημοφιλείς δεξιότητες είναι υπομονή, επικοινωνία, φιλικότητα και για τον εκπαιδευόμενο: ικανότητα να ακούει, θέληση να μάθει και ομοίως με τον εκπαιδευτή (αλλά σε τρίτη θέση κατάταξης) είπαν, την υπομονή. Η εστίαση στην ικανοποίηση του εργαζόμενου προσωπικού μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση προβλημάτων άμεσα συνδεδεμένων με την ομαλή, αποτελεσματική αλλά και ευχάριστη διεξαγωγή εργασιών ενός οργανισμού, βελτιώνοντας την καθημερινή εμπειρία εργαζόμενων και εξυπηρετούμενων ανθρώπων.

Επικοινωνία: https://feminines.gr/contact/